ﺑﺮ اﺳـﺎس ﻣﺴـﺘﻨﺪ ﻫﺎ و ﺷـﻨﯿﺪهﻫﺎي ﻗﺪﯾﻤﯿﺎن و ﺑﻮﻣﯿﺎن اوز، اﯾﻦ ﻟﺒﺎس ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ رﺧﺖ ﮔﺸـﺎد ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ 300 ﺳﺎل ﻗﺪﻣﺖ دارد و ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺑﺴﯿﺎر ﺟﺰﺋﯽ از ﻧﺴﻠﯽ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ دﯾﮕﺮ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ.
ﺧﻮس ﺑﺎﻓﯽ از اﺟﺰاي اﺻـــﻠﯽ دوﺧﺖ اﯾﻦ ﻟﺒـﺎس ، از اﻟﯿـﺎف ﻧﻘﺮهاي ﺗﺸـــﮑﯿـﻞ ﺷـــﺪه و در ﮔﺬﺷـــﺘـﻪﻫﺎ از ﻫﻨﺪوﺳﺘﺎن ﺑﻪ اوز آورده ﺷﺪه اﺳﺖ.
دوزﻧـﺪﮔـﺎن اﯾﻦ ﻧﻮع ﻟﺒـﺎس ﻣﯽﮔﻮﯾﻨـﺪ: ﺷـــﻠﻮار، روﺳـــﺮي، ﮐﻼه، ﭘﯿﺮاﻫﻦ، ﺟﻠﯿﻘـﻪ زﻧـﺎن و ﻟﺒـﺎس ﮐﻮدﮐـﺎن ازﺑﺨﺶﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ رﺧﺖ ﮔﺸـﺎد اﺳـﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎ دﺳـﺖ دوﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷــﻮد؛ و ﺧﻮس ﺑﺎﻓﯽ ﺑﮑﺎر رﻓﺘﻪ در دوﺧـﺖ ﺑﺮ زﯾﺒـﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﮐـﺎر دﺳــﺖ ﻣﯽاﻓﺰاﯾـﺪ.ﮐﺮه ﺑـﺎﻏﯽ، دﺳـــﻤـﺎل ﮐﭽـﻪ، روﺳـــﺮي ﺑﺰرگ ﺧﻮص دوزي ﺷــﯿﻔﻮن، ﺑﺮﮔﮏ، ﻫَﻞّ ﭼُﻤﺒُﺮﮐُﻮش ﺳــﻐﺮي از ﺟﻤﻠﻪ ﻗﺴــﻤﺖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ رﺧﺖ ﮔﺸــﺎد اﺳــﺖ.
ﻓﺮاواﻧﯽ زﯾﻨـﺖآﻻت و ﻃﻼﻫـﺎﯾﯽ ﺑـﻪ ﮐـﺎر رﻓﺘـﻪ در اﯾﻦ ﻟﺒـﺎس زﯾﺒـﺎﯾﯽ آن را ﭼﻨـﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﮐﺮده و ﺳـــﺒـﺐ ﺗﻤـﺎﯾﺰ آن از ﺳـﺎﯾﺮ ﻟﺒﺎسﻫﺎي ﻣﺤﻠﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺷـﺪه اﺳـﺖ.رﺧﺖ ﮔﺸـﺎداوز ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺗﺮﮐﯿﺐ رﻧﮓ زﯾﺒﺎ و ﺷـﺎد ﺑﻮدن آن ﻟﺒﺎﺳـﯽ ﺧﺎص و ﻣﺘﻔﺎوت از ﺳـﺎﯾﺮ ﻟﺒﺎسﻫﺎي ﺳـﻨﺘﯽ اﺳـﺖ و در ﻣﻮزهﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺟﻤﻠﻪ ﺣﻤﺎم ﮔﻨﺠﻌﻠﯽ ﺧﺎن ﮐﺮﻣﺎن، ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺻـﺎﻟﺤﯽ ﺷـﯿﺮاز، ﻣﻮزه ﻋﺮوﺳـﮏ و ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮان ﻧﺼـﺐ ﺷـﺪه و 21 آﺑﺎن 96در ﻓﻬﺮﺳﺖ آﺛﺎر ﻧﺎﻣﻠﻤﻮس ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ.
منبع: موزه مردم شناسی و اداره ارشاد شهرستان اوز
Leave a Reply