فوتبال با طعم فلفل

فوتبال پديده جالب توجه قرن اخير است كه نه تنها با پا و توپ سروكار دارد كه قلب و روح انسان را نيز درگير مي‌كند. اين پديده جذاب در كشور عزيزمان ايران از اين هم فراتر رفته و سر و ته مسئولان عالي كشور و حتي گودرز و شقايق را نيز به وصال هم رسانيده است. فوتبال در ايران با سياست، اجتماع، اقتصاد و حتي مسائل بانوان نيز گره خورده و گواه اين موضوع فوتبال ايران لبنان در هفته گذشته در مشهد است كه ولوله در جامعه، زلزله در كشور و هلهله در بدخواهان‌مان انداخته، همان عناصر خودفروخته‌اي كه از يك پيشامد ملي و معنوي، دستاويزي تماشاگرپسند براي اهداف شوم خود مي‌يابند.
حقيقت ماجرا اين است كه بانوان كارآفرين و توانمند با ديدن ورود بازيكنان لبنان به مشهد با آزادي كامل در پي اين برآمدند تا مهمان‌نوازي وخونگرمي مثال‌زدني ايرانيان را به شهروندان اين كشور دوست و برادر نشان دهند و به همين دليل باز هم با آزادي كامل وارد آشپزخانه‌هاي خود شدند و در كمال كدبانويي غذاهاي تند و تيز لبناني‌پسند به زيور طبخ آراستند و بار ديگر با آزادي كامل، در طبق اخلاص قرار دادند و پشتِ در استاديوم صف كشيدند تا روي چشمان خود تقديم بازيكنان و تماشاچيان اين رقيب هميشه رفيق كنند. نقطه عطف ماجرا آن‌جاست كه برخي بانوان گرامي در غذاهاي خود فلفل زيادي ريختند كه موجب سوزش چشمان‌شان شد و به سرفه و سرگيجه و تهوع افتادند. البته جاي شكرش باقي‌است كه نيروهاي خدوم و خوش‌خشونت با ضربه‌هاي باتوم اين سوزش و تهوع را به سرعت به دست فراموشي سپردند و زنان آزاد و توانمند كشورمان را با آزادي كامل رهسپار منازل و آشپزخانه‌ها كردند.
اما عليرغم اين همه آزادي كه به درستي سزاوار يك بانوي ايراني است، عده‌اي معلوم‌الحالِ خارج‌نشين با انديشه‌هاي غيرايراني مي‌كوشند تا زنان اين آب و خاك را از آنچه شايسته شأن رفيع آنهاست به پايين كشيده و افكار عمومي را به هر سويي منحرف كنند. خواننده گرامي شما بگوييد آيا مسأله امروز زنان ايراني ورود به ورزشگاه است؟